Hito Štejerl

Hito Štejerl (1966) je nemačka filmska rediteljka, vizuelna umetnica, spisateljica i inovatorka dokumentarnog eseja. U svojoj hibridnoj umetničko-teorijskoj praksi – kroz eseje, predavanja-izvedbe, video eseje, teorijske tekstove i video instalacije, bavi se protokom digitalnih slika u postinternetsko doba, razotkrivajući protivurečja savremene umetnosti, hiperkapitalizma i politika na koje se oni oslanjaju. Kritički precizno i inteligentno istražuje celokupno područje umetničkog delovanja, samoeksploataciju i ekonomsko samoponižavanje kreativne klase. Bavi se temama militarizacije, ulogom medija u globalizaciji i pomera granice tradicionalnog videa pedagoški orijentisanim radom u oblasti forenzičkih dokumentaraca i montaža sličnih snu.

Studirala je na Japanskom institutu pokretne slike i na Univerzitetu za televiziju i film u Minhenu. Doktorirala je filozofiju na Akademiji likovnih umjetnosti u Beču. Trenutno je profesorka nove medijske umetnosti na Univerzitetu umetnosti u Berlinu, gde je zajedno sa Verom Tolnman i Boazom Levinom osnovala Istraživački centar za proksi politike. Učestvovala je na velikom broju izložbi, festivala i bijenala. Proglašena je najuticajnijom ličnošću u svetu savremene umetnosti u 2017. godini prema magazinu ArtReview.

Neki od značajnih radova su: Lovely Andrea (2007), Red Alert (2007), How to Not Be Seen: A Fucking Didactic Educational .MOV File (2013), Is the Museum a Battlefield? (2013) i dr. Autorka je eseja: “In Defense of the Poor Image”, “If You Don’t Have Bread, Eat Art!: Contemporary Art and Derivative Fascisms”, kao i knjiga: Art and Contemporary Critical Practice: Reinventing Institutional Critique (2009), Beyond Representation (2016) i The Wretched of the Screen (2012, sa F. Berardijem). Fakultet za medije i komunikacije priprema u 2019. godini njenu studiju Umetnost iz fri-šopa.

Neplaćeni rad i obesno izrabljivanje nevidljiva su tamna tvar koja pogon kulturnog sektora održava u funkciji.