V. Dž. T. Mičel

Vilijam Dž.T. Mičel (1942) cenjeni je američki stručnjak i profesor čije široko polje interesovanja obuhvata istoriju i teorije medija, vizuelne umetnosti i književnosti, od 18. veka do danas. Njegov rad istražuje odnose vizuelnih i verbalnih predstavljanja u kulturi i ikonologiji (proučavanje slika preko medija). Još od prvih monografija, Iconology: Image, Text, Ideology (1986) i Picture Theory: Essays on Verbal and Visual Representation (1994), oslanjajući se na ideje Frojda i Marksa, Mičel pokušava da demonstrira kako je od esencijalnog značaja razmatrati slike kao žive stvari/objekte. Njegova kritička svest koleba se između verovanja u magijska svojstva i skeptičke sumnje, između naivnog animizma i kritičkih stavova.

Profesor je engleskog jezika i istorije umetnosti na Univerzitetu u Čikagu. Urednik je časopisa Critical Inquiry od 1978. godine a doprinosi i razvoju časopisa October.

Uz već pomenute naslove objavio je publikacije: The Politics of Interpretation (1983), Against Theory: Literary Studies and the New Pragmatism (1985), The Last Dinosaur Book: The Life and Times of a Cultural Icon (1998), Cloning Terror: The War of Images, 9/11 to the Present (2011), Image Science: Iconology, Visual Culture and Media Aesthetics (2015).

Prvi prevod Mičelove knjige na srpski jezik izašao je u izdanju Fakulteta za medije i komunikacije 2016. godine i reč je o knjizi Šta slike žele? Životi i ljubavi slika, zbirci eseja za koju je 2005. godine autor dobio prestižnu nagradu „Džejms Rasel Louel“ od Američke asocijacije za savremeni jezik (MLA).

Mi živimo u svetu tako preplavljenom kompozitnim likovno-verbalnim oblicima i tehnologijom za brzu, jeftinu proizvodnju reči i slika, da sama priroda preti da postane ono što je bila u srednjem veku: osvetljena enciklopedijska knjiga prekrivena ukrasima i rubnim sjajem, a svaki objekat se pretvara u sliku sa svojom oznakom ili potpisom.